Toneelhuis is een trotse partner van WIPCOOP. Dit jaar worden de Antwerpse Work In Progress van Mestizo Arts Platform gehost in Arenberg.

Donderdag 20 november tonen Gwendalyne van Erp en Deniz Polatoğlu, Kaspy Ndia, Yvette Poumpalova, Zilan Nergiz Arsu, Bora Nura & Eden Anastasia Emlek er een work in progress van max. 30 minuten en gaan daarna in gesprek met publiek en professionals. Als publiek schuif je tijdens de pauzes mee aan tafel met Joana Rossi en praat je samen over het getoonde werk of duik je in Enrica Camporesi’s onderzoek naar ’tussenruimtes’… 

4 x work in progress, van 09u30 tot 17u in Arenberg:

Polly & Esther – Gwendalyne van Erp & Deniz Polatoğlu
Een zwarte muzikale thrillerkomedie vol absurde humor, spanning en tragiek. Twee halfzussen zorgen voor hun verlamde vader en balanceren tussen zorg en verstikking. Een tragikomische trip over isolatie en controle, die je doet lachen én huiveren — voor wie houdt van familiedrama’s met een twist.

Spiegel – Kaspy Ndia
Muziek, beeldende kunst en dans vloeien samen in een poëtische vertelling. Kaspy deelt een intieme ervaring van herkenning en verbinding, ontstaan uit honderden getekende portretten, rituelen van aandacht en aanwezigheid. Elk portret bracht hem dichter bij de ander maar ook bij zichzelf. On se voit dans le reflet de l’autre. 

For the last time, give me your eyes – Yvette Poumpalova
Een rituele zoektocht naar erfgoed, geïnspireerd door de Bulgaarse Kuker-traditie*, dat zowel troost biedt als gewicht draagt. Over thuiskomen en verbondenheid. Over identiteit en de kracht van overlevering. Wat nemen we mee, wat laten we achter en waar ontstaat ruimte om te helen? 
*Kuker-traditie: een eeuwenoud Bulgaars ritueel uitgevoerd in handgemaakte dierlijke kostuums en maskers. Tussen nieuwjaar en het begin van de lente dansen en springen Kukers om kwade geesten te verdrijven. Met hun rituele bewegingen brengen ze geluk, gezondheid en voorspoed voor het nieuwe jaar.

Where figs don’t grow – Zilan Nergiz Arsu, Bora Nura & Eden Anastasia Emlek
Drie jonge makers bundelen hun stemmen in een voorstelling over thuis, afscheid en verbinding. Where figs don’t grow, drie vrouwen ontmoeten elkaar tussen verschil en herkenning. Hoe nabijheid en verschil hand in hand kunnen gaan.