It must be born. Like a spirit emerging from the cunt.
Wat gebeurt er als een beschaving haar eigen geschiedenis niet meer kan verteren?
In SCHWEINEREI sluiten twee figuren (gespeeld door Lucie Plasschaert en Lucas van der Vegt, die Mozart op fortepiano speelt) zich op in een bunker. Ze zijn tweelingen. Ze zijn geliefden. Ze zijn poppen, performers, geesten van het theater. Gevallen engelen. Ze zijn afstotelijk en verleidelijk tegelijk. De laatste afstammelingen van een Europa dat zichzelf eeuwenlang heeft voortgeplant tot het ziek werd. Achter de figuren ligt Versailles, Marie-Antoinette, Mozart, de aristocratie, het theater. Alles wat mooi was. Ze hebben er een paradijs van gemaakt. Maar paradise is rotten. Ze feesten terwijl de wereld buiten vergaat. Ze spelen, eten, musiceren. Hun lichamen raken verstrengeld. Hun omhelzing wordt een knoop. Ze houden zoveel van elkaar dat ze elkaar verstikken.
Dan beginnen hun lichamen terug te spreken. Wat werd ingeslikt (cultuur, schoonheid, geweld, schuld, verlangen) komt naar buiten. Ze doorbreken een innerlijke muur. Binnen wordt buiten. Hun artificiële lichamen beginnen onophoudelijk te lekken.
SCHWEINEREI is een liefdesbrief aan het theater en een afrekening met zijn geesten. Een staat van zijn. Een exorcisme.
THE WHOLE GLOBE FOR A REAL SORROW.* Theatre is dead. Long live theatre.
Lieselot Siddiki bouwt een bunker die paleis, poppenhuis, lichaam en ruïne is. Een plek waar verleden en heden niet langer van elkaar te onderscheiden zijn.
BORED. FRIVOLOUS. EXCESSIVE. SICK. SO SO SICK.
*uit Hamletmachine van Heiner Müller
"Deze prachtige braspartij heeft zowel de esthetische grandeur van La grande bellezza als de nare bijwerking van vraatzucht: aërofagie, te veel loze lucht happen, waardoor alles gaat voelen als een opgeblazen ballon. Veel om over na te denken, dus. Zwijn of niet zwijn?"
"‘Schweinerei’ gunt ons een blik op een Europese beschaving die haar apocalyptisch noodlot verzwijgt, ontkent of verdringt. Het is een beschaving die de onze is, wij staan dus zelf ook te kijk, en in die Apocalyps verdwijnt het verschil tussen paradijs en hel. (...) Meer punk kan theater eigenlijk niet zijn. "
"Schweinerei wil zo ook meer zijn dan de combinatie van een persoonlijke verbeelding en fantasiewereld en een kritiek op een bourgeois Europa dat doet alsof alles business as usual is, terwijl eindtijdfascisten zich in de handen wringen. De voorstelling schuift ‘gezwijn’ als vorm van maximalisme naar voren als een reactie op verlies en een zoektocht naar iets nieuws. "
"'Schweinerei' is een gore, decadente braspartij én tegelijkertijd een verbindend, teder schouwspel. In de wereld van Lieselot Siddiki spreekt het ene het andere niet tegen."
regie
- Lieselot Siddiki
vormgeving
- Lieselot Siddiki
performance
- Lucie Plasschaert
- Lucas van der Vegt
dramaturgie
- Dries Douibi
spelcoaching
- Joeri Happel
muziek
- Oscar Claus
- Wolfgang Amadeus Mozart
schatplichtig aan
- François Rabelais
- Barbi Marković
- Panamarenko
- Sinéad O'Connor
- Heiner Müller
- Julia Kristeva
- Chapman Brothers
- Leonora Carrington
- Adrienne Rich
scenografie
- Eva Demulder
kostuums
- Aidan Abnet
assistentie kostuums
- Ines Naaraat
rekwisieten en pruiken
- Tibau Beirnaert
bouw varken
- Karl Philips
- Stijn Brunson
decorbouw
- sidequest
productie- en technische leiding
- Eva Bracke
lichtontwerp en -techniek
- Max Adams
FOH geluid
- Leander Couplez
vertaling boventitels
- Ellen De Bruyne
met dank aan
- Thomas Hoste
- decoratelier Toneelhuis
- Robin Devalckenaere
- Lennert Boots
productie
- LOUD muziektheater
coproductie
- VIERNULVIER
- Toneelhuis
- KVS
- De Brakke Grond
- detheatermaker
- Kunstenwerkplaats
- Perpodium
met de steun van
- de taxshelter van de Belgische Federale Overheid via uFund
